Denborak lapurtutako esanak

Hitz, hitz eta hitz
zenioen zirrara olatutan blai,
ilargi bakartiaren argipean.

Hitz, hitz eta hitz
nioen nik inozo, alai,
begiak kolorez itsutzean.

Denborak lapurtu dizkigu esanak,
etorkizuna ostu digu iraganak.

Hitz, hitz eta hitz,
jarraitzen nauten maitale bakarrak.

- Lander Arretxea -

Kaleak

Euriak mundua bustitzen zuen, paisaian kaleargien itzalek txakur amorratuak ezkutatzen zituzten. Edozein aterpetan bikoteek elkar maitatzen zuten isilpean. Bakarrik zeuden etxeak, kandela argi berotan atseden hartzen. Lo hartzen ez zuten haurrek negar egiten zuten ahots eztiz kontatutako ipuinen artean. Izuturik, oinezkoak arin zebiltzan,supermerkatuko poltsa astunak eskuetan. Korrika egitera ateratako korrikalariek bidegorriak higatzen zituzten eguzkiak mendien atzean ezkutatu aurretik agurtzen gintuen bitartean. Leihoetan alfonbrak eskegita, inork inoiz jasoko ez zituen itxuraz. Eta sabairik gabeko ganbara ilunen batean, liburuen artean, kobazuloan ni, kanpoko itzalak aztertuz, zeruko izarrekin zure irudia osatuz. Lainoen ostean aurkitzen da ilargia, amaraun debekatuetan armiarmak eta euliak dabiltza ibilean, zirkura joango gara tximeletek lehoiak nola izutzen dituzten ikustera. Trapezioan balantzek pisatuko dute masa kritikoa, hegan dabiltzanpailazoak hurrengo kraterrean itsasoratu aurretik. Aurkezleak ez du jakingo norden norbaitek garbikariz barrunbeak garbitu balizkio bezela. Berriz jaioko dira Byron eta eguzkia. Diktadoreak musukatuko dira Hendaiako tren geltokiaren hondakinen artean. Portuetan itsasontziak utziko ditugu, igerian joateko mundu berri baten bila, urrunera. Apaizek Aita Santua fustigatuko dute, orgasmoraino. Jendea bikiek hartuko dute, arrainek eta hartzek geziz ahariak zulatzen dituzten artean, Hotel Paris zerura eramango dute, mamuren batek eraildako prostitutek behin betiko lanpostuak izan ditzaten eta euren soldataz Estatu Batuen zorra erosi dezaten. Petrolioa aurkituko dute enpresarien buruetan eta ,kokoak bailiran, guztiak apurtu beharko ditugu gosaltzeko, kanibalismoa eta tortura eskubideak baino gehiago izango direnean. Kultura sailak eta turismo bulegoak suizidioa bultzatuko dute eta koadernoen orriak zuriak izango dira. Gizartea guztiz aztertua eta disekzionatua izango da. Denok ikusiko dugu telebista eskola orduetan. Publizitatea eramango dugu tatuatuta gorputzean. Hainbeste hauts izango da gordea alfonbren azpian non hegalariak izango diren. Sirena hotsa iristen da kobazulo barnera, zaratak, zaborrontzi irauliak, jendearen oihuak. Kaleek ez dizkiote oraindik euren azken hitzak esan munduari. Iragana izan daiteke etorkizunaren islada garbia.

-Hiriart-



Uraren...

Cienfuegosi

Uraren aro eroan

harria izan nahi dut

eurite nagusiaren erdian

harri bustia ozeanoaren hondoan

erroturik harriturik

mutu

harriz inguraturik zoriontsu

menderik-mende borobilduz

astiro-astiro desagertuz

uraren aro eroan

besarkada harrizkoa izan nahi dut

uraren aroan harri.

Jon Gerediaga

Posible da

Gaur, beste behin, nire eguneroko errutinan murgildurik etxera nentorrela, neguko egun euritsu bat etorri zait burura. Euria ari zuen, bustitzen zaituen euria eta itotzen zaituen euria. Erdi itota iritsi nintzen geltokira egun hartan, hoztuta, kanpotik eta barrutik. Hala ere muzin egin nion geltoki barruko berotasunari eta hantxe eseri nintzen kanpoan trenbideari begira. Elkarren artean nahasten diren burdinazko bide hotzak ikusita haizea are hotzago sumatu nuen.

Eta hantxe begirada burdin gorri hariei begira jarrita neukala, burdin arteko harri sorta bustien artean lore hori bat ikusi nuen bat-batean eta lehen hain hotza iruditu zitzaidan haizea zertxobait epeldu zela esango nuke

Gaur, prestatu gabeko lurraz hitz egin nahi nuen, sutearen ostean erreta geratzen den lurraz, beste ezer landatu ezin delarik. Euritearen ostean itota geratzen den lurraz, zimeldutako loreen petalo zamatsuak haizeak eraman ezinik. Baina, geltokiko lorearen irudiaz oroitu naiz eta pentsatu dut tokirik bitxienean ere lora daitekeela zerbait ederra, aurretik lur horrek gaizki pasa arren edo erabat hoztuta egon arren. Eta nire buruari esan diot gehiago ez dudala esango ezinezkoa da, ezin da izan eta gisa horretako beste esaldirik, pentsamendu ezkor horiek baitira benetan lurra kaltetu eta hondatzen dutenak.... Beraz, zergatik ez esan hobeto: posible da?

Tari